فصل چهاردهم - در آدمی عشقی ودردی و خارخاری و تقاضایی هست
فصل پانزدهم - فرمود که هرک محبوبست خوبست
فصل هفدهم - ابن مقری قرآن رادرست میخواند آری صورت قرآن را درست میخواند
فصل هیجدهم - میفرمود که تاج الدیّن قبایی را گفتند که این دانشمندان
فصل سی و هفتم - مصطفی صلی اللهّ علیه و سلم باصحاب نشسته بود
فصل سی و هشتم - حسام الدیّن ارزنجانی پیش از آنک بخدمت فقرا رسد
فصل چهل و یکم - این کسانی که تحصیلها کردند و در تحصیلند میپندارند
فصل شصتم - تَواتُر شنیدنِ گوش فعل رؤیت میکند
فصل شصت و دوم - دوستان را در دل رنجها باشد که آن بهیچ داروی خوش نشود
مناجات
شمارهٔ ۷۱ - در حق شمس الدین
بخش ۱۰ - قصه شفقت ورزیدن موسی علیه السلام و بره گریخته را به دوش کشیدن و از گلیم شبانی به خلعت کلیمی رسیدن
بخش ۲۹ - در بیان آنکه از خودی خود رستن و از عجب و ریا خلاص شدن جز در خدمت پیر صاحب تصرف دست ندهد
بخش ۳۲ - حضرت خواجه بزرگ بهاء الحق و الدین المعروف به نقشبند قدس سره می فرمودند که دوام مراقبه نادر است و از این طایفه اندکی کسب آن کرده اند و ما به طریق حصول آن را یافته ایم که مخالف نفس است
بخش ۶۹ - در ذکر اصحاب تفرقه علی طبقاتهم
بخش ۸۳ - تمثیل حال انسان به گندم که با وجود آنکه گیاه سبز است و خواص گندم از اغتذا و غیره در وی از قوت به فعل نیامده است اطلاق این اسم بر وی می کنند اما مجازا لاحقیقة
بخش ۸۴ - در تأسف و تلهف بر نایافت صحبت عزیزانی که اذا رأوا ذکر الله نشان ایشان است و اولئک الذین انعم الله علیهم در شأن ایشان است
بخش ۱۲۹ - جواب دیگر بر سبیل تنزل از سؤال لزوم انقلاب حقایق
بخش ۱۶۲ - در بیان آنکه چون کسی را با حضرت رسالت صلی الله علیه و سلم نسبت دینی درست نباشد دعوی نسبت طینی سودی ندارد
بخش ۱۷۳ - در بیان سر فضیلت نماز جماعت بر نماز منفرد