تربیت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۹۹۸ - شکوه عقل را بسیاری گفتار کم سازد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۷۴ - نصیب از نعمت بسیار دیگرگون نخواهد شد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۸۴ - آدمی پیر چو شد حرص جوان می گردد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۴۶ - خویش را پیشتر از مرگ خبر باید کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۷۱ - اوست عاقل که درین غمکده صهبا نخورد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۵۱۴ - شیشه هایی که درستی ز شکستن دارند صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۵۹۶ - حرص را تشنگی افزون به زر و مال شود صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۶۰۷ - سر آشفته ز دستار بسامان نشود صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۶۳۹ - عاشق آزرده و محزون و غمین می باید صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۷۰۳ - نصیب خلق زیاد از نعم نمی گردد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۷۵۰ - سیه دل از غم دنیا خطر نمی دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۸۰۳ - بهار را چمنت مست رنگ و بو سازد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۹۴۴ - سپهر نیک وبد از یکدگر جدا نکند صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۰۲۴ - رسید جان به لبم تا به لب شراب رسید صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۰۵۴ - راهی که مرغ عقل به یک سال می پرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۴۴۶ - غفلت چه اثر در دل هشیارنماید صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۶۰۵ - خار و خس را چرخ گل برسرفشاند بیشتر صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۶۳۸ - گر کند مادر زخشکی بخل دراعطای شیر صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۶۶۰ - باد دستانه مکن خرج نفس رازنهار صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۸۱۷ - چون شمع اشک در طلب مدعا مریز