تربیت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۹۴۴ - چندان به خضر ساز که از خود بدر شوی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۹۷۳ - تا کی ز دود غلیان دل را تباه سازی؟ صائب تبریزی متفرقات شماره ۲۲۹ - ز آب تیغ او هر بیجگر سربرنمی آرد صائب تبریزی متفرقات شماره ۲۴۵ - (دود دل را اشک چشم تر تلافی می کند صائب تبریزی متفرقات شماره ۲۴۸ - حق پرستانی که از عشق خدا دم می زنند صائب تبریزی متفرقات شماره ۳۷۰ - به تیغ هر که شود کشته پایدار شود صائب تبریزی متفرقات شماره ۵۸۴ - غافل ز سیر عالم انوار مانده ای صائب تبریزی مطالع شماره ۱۵۱ - هزار رنگ بلا در خمار میخواری است صائب تبریزی مطالع شماره ۲۳۲ - سیه مستان غفلت را فلک هشیار می سازد صائب تبریزی مطالع شماره ۵۱۳ - خون تاک از شوق می جوشد اگر ساغرزنی امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۲۳ - ای دل وامانده، خیز، ره سوی جانان طلب امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۹۰۶ - مبصران که مزاج جهان شناخته اند سیف فرغانی قصاید و قطعات شماره ۹۵ - هان ای رفیق خفته دمی ترک خواب کن سیف فرغانی قصاید و قطعات شماره ۹۸ - دلا از آستین عشق دست کار بیرون کن مسعود سعد سلمان قصاید شمارهٔ ۶۶ - در ستایش فضایل خود گوید ابن حسام خوسفی غزلیات غزل ۱۰۰ - دانی چه گفت سالک خمّار خانه دوش مولوی فیه ما فیه فصل اول - یکی میگفت که مولانا سخن نمی فرماید مولوی فیه ما فیه فصل سوم - یکی گفت که اینجا چیزی فراموش مولوی فیه ما فیه فصل ششم - پسر اتابک آمد خداوندگار فرمود مولوی فیه ما فیه فصل نهم - پروانه گفت که مولانا بهاءالدین پیش از آنک خداوندگار روی نماید