رسیدن آزادچهر بمقصد و طلب کردنِ یهه و احوال با او گفتن
صفت کوهی که نشیمن‌گاهِ عقاب بود و شرحِ مجلسِ او
شماره ۱۱ - چون دید صبا میان بستان گل را
شماره ۲۰ - تیغ تو که بنده می کند شاهانرا
شماره ۳۱ - چون مردمک دیده ام ای در خوشاب
شماره ۵۱ - دی توبت من ز آستین برزد دست
شماره ۹۶ - تیغ تو که همچو مرگ مردم خوارست
شماره ۱۰۱ - دی گفت مرا اسب در آنت چه شکست
شماره ۱۵۷ - آمد بر من چو بر کفم زر پنداشت
شماره ۱۶۱ - از بحر کف تو چون برامد تیغت
شماره ۱۸۰ - در حیله گری هزار رنگ آورمت
شماره ۱۹۴ - بلبل به سپیده‌دم همی زد فریاد
شماره ۲۵۰ - هر سال شکوفه سیم چندان بارد
شماره ۲۵۹ - با غنچه صبا چو دست اندر کش کرد
شماره ۳۱۰ - آن شمع دراز قد که جز سر نکشد
شماره ۳۱۸ - خصم تو که سر تیز تر از تیر آمد
شماره ۳۲۸ - پروانۀ تو عمید اصلاً بنخواند
شماره ۳۶۵ - گل چو ز صبا حدیث رویت بشنود
شماره ۳۶۷ - انگشت گزان چو دیدمش خشم آلود
شماره ۳۶۹ - تیغ تو گیاهیست که مردم درود
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
