شماره ۳۷۹ - معشوقه چو شاهد و باندام بود
شماره ۳۸۴ - دی اسب مرا گفت که نیکو نبود
شماره ۴۳۲ - ماییم چو خر گه همه بر بسته کمر
شماره ۴۵۷ - خوبان همه را صید توان کرد بزر
شماره ۴۵۹ - آمد گل و آورد به پیراهن زر
شماره ۴۹۶ - گل را دیدم دمیده از کام آتش
شماره ۴۹۹ - چون رنگ بدزدید گل از رخسارش
شماره ۵۳۱ - ای دشمن ملک تو بغم کشته چو شمع
شماره ۵۴۴ - خصم تو که دار درخ زرد و دل تنگ
شماره ۶۸۳ - ای حکم ترا نهاده سرها گردن
شماره ۷۲۰ - در دست شه آن ساغر غمکاه ببین
شماره ۷۴۰ - شد باد مطّرا گر پیرامن سرو
شماره ۷۴۲ - تیغت که اجل همی بپرهیزد ازو
شماره ۷۵۰ - یاران منا، چه بودتان از ناگاه
شماره ۷۷۷ - با آنکه تن ضعیف من شمع آسای
شماره ۸۱۱ - درجنگ ترا بیازمودیم بسی
شماره ۸۵۴ - ای سرو که سر بر آسمان می سایی
شماره ۸۶۲ - گوی انگلۀ قباچه گر بگشایی
شمارهٔ ۶ - و قال ایضاًَ یمدح الّصدر الّسعید رکن الدّین صامد و یصف الشّمس
شمارهٔ ۵۱ - و قال ایضاً