شمارهٔ ۶۱ - ترصیع
بخش ۱ - سرآغاز
بخش ۳۱ - مناجات شیرین در شب فراق
بخش ۳۰ - این مویهای بیجان، به گیسوی منور مادر مغفورهٔ خویش، که تاب الشیب نوری داشت، راست افتاد، و بدین نالهای سوزان، نفس حسن را خاکستر کرده شد و گوهر پاک برادر حسام الدین را، که در میان خاک، خورد مور چه گشت، روشن گردانیده آمد، تعمده الله به غفرانه
شماره ۷۰ - چون سپرم نه میان بزم به نوروز
غزل ۵۷ - روز عید ست به من ده می نابی چو گلاب
غزل ۵۶۲ - ای بوده در قفای تو دایم دعای من
شماره ۹۰ - یار بادت توفیق، روزبهی با تو رفیق
پاره ۸
شماره ۴۷ - مرا به غزنین بسیار دوستان بودند
شماره ۳۳ - نه همت من به پایه راضی است
شمارهٔ ۱۰۴ - در دعای مادر
شماره ۲۸۳ - یارب ز حال محنت خاقانی آگهی
شماره ۹ - احدا سامع المناجات
شماره ۴۵ - ظاهرا در ستایش صاحب دیوان است
شماره ۴۸ - ای بلند اختر خدایت عمر جاویدان دهاد
شماره ۱۲۹ - برای ختم سخن دست بر دعا داریم
شماره ۱۶۰ - خواجه تشریفم فرستادی و مال
شماره ۱۷۸ - در مدح و نصیحت
شماره ۸ - سمند فخر دین فاخر ز فخرت مفتخر بادا