تکبیت ۲۳۶ - جان محال است که در جسم بود فارغبال
تکبیت ۲۴۸ - گریه بر حال کسان بیشتر از خود داریم
تکبیت ۲۷۹ - پیری و طفلمزاجی به هم آمیختهایم
تکبیت ۳۶۳ - میتوان بر خود گوارا کرد مرگ تلخ را
تکبیت ۳۶۴ - گفتگوی اهل غفلت قابل تاویل نیست
تکبیت ۳۶۵ - با خیال خشک تا کی سر به یک بالین نهم ؟
تکبیت ۳۹۶ - از حال دل مپرس که با اهل عقل چیست
تکبیت ۴۱۹ - نه لباس تندرستی، نه امید پختگی
تکبیت ۴۸۰ - ز سادگیست به فرزند هر که خرسند است
تکبیت ۵۱۲ - دلبستگی است مادر هر ماتمی که هست
تکبیت ۵۷۹ - نوبهار زندگی، چون غنچهٔ نشکفتهام
تکبیت ۶۲۰ - آدمی پیر چو شد، حرص جوان میگردد
تکبیت ۶۳۵ - ز درد خویش ندارم خبر، همین دانم
تکبیت ۸۲۶ - در بیابان جنون از راهزن اندیشه نیست
تکبیت ۱۰۴۳ - علاج کودک بدخو ز دایه میآید
تکبیت ۱۰۹۶ - دیوانهام که بر سر من جنگ میشود
تکبیت ۱۱۷۱ - رخنه در کار ز تسبیح فزون است مرا
تکبیت ۱۱۷۳ - من که نتوانم گلیم خود برآوردن ز آب
تکبیت ۱۱۹۶ - از دیده هرچه رفت، ز دل دور میشود
تکبیت ۱۱۹۷ - شکایتی است که مردم ز یکدگر دارند