بخش ۲۷ - در بیان آنک صفا و سادگی نفس مطمنه از فکرتها مشوش شود چنانک بر روی آینه چیزی نویسی یا نقش کنی اگر چه پاک کنی داغی بماند و نقصانی
بخش ۱۱۲ - جواب گفتن روبه خر را
بخش ۱۴۸ - حکایت مات کردن دلقک سید شاه ترمد را
بخش ۱۵۷ - تمثیل فکر هر روزینه کی اندر دل آید به مهمان نو کی از اول روز در خانه فرود آید و فضیلت مهماننوازی و ناز مهمان کشیدن و تحکم و بدخویی کند به خداوند خانه
بخش ۱۴۰ - مثل
بخش ۵۶ - رای زدن خسرو در کار فرهاد
بخش ۱۰۴ - تمثیل موبد اول
بخش ۴ - سبب نظم کتاب
غزل ۵۰ - عشق ورزیدم و عقلم به ملامت برخاست
غزل ۱۳۴ - دلی که دید که پیرامن خطر میگشت
رباعی ۵۹ - کس با تو عدو محاربت نتواند
رباعی ۹۴ - خود را به مقام شیر میدانستم
رباعی ۱۰ - نه هر که زمانه کار او دربندد
رباعی ۳۵ - چون خیل تو صد باشد و خصم تو هزار
ذره و خفاش
عشق حق
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۳ - در احوال خود گوید
رباعی ۷۵ - آنکس که به یاد او مرا کار نکوست
شمارهٔ ۲۸ - داروی کاری
شمارهٔ ۳۸ - دریغ