رباعی ۹۰ - می خور که ز دل کثرت و قلت ببرد
غزل ۶۰۶ - با تلخی معزولی میری بنمیارزد
غزل ۶۵۸ - بگو دل را که گرد غم نگردد
غزل ۹۴۳ - نماز شام چو خورشید در غروب آید
غزل ۲۲۳۷ - این ترک ماجرا زدو حکمت برون نبو
غزل ۲۶۴۰ - مگریز ز آتش، که چنین خام بمانی
غزل ۲۸۸۸ - به شکرخنده اگر میببرد جان ز کسی
غزل ۲۹۲۸ - آنچه در سینه نهان میداری
غزل ۳۰۲۲ - گفت مرا آن طبیب رو، ترشی خوردهیی
غزل ۳۰۴۶ - چو صبح دم خندیدی، در بلا بندیدی
بخش ۷ - خلوت طلبیدن آن ولی از پادشاه جهت دریافتن رنج کنیزک
بخش ۱۲۶ - مخلص ماجرای عرب و جفت او
بخش ۴۵ - تملق کردن دیوانه جالینوس را و ترسیدن جالینوس
بخش ۶۹ - باز تقریر ابلیس تلبیس خود را
بخش ۱۰۰ - کشیدن موش مهار شتر را و معجب شدن موش در خود
بخش ۶۰ - در وهم افکندن کودکان اوستاد را
بخش ۱۱۳ - گواهی دادن دست و پا و زبان بر سر ظالم هم در دنیا
بخش ۹۴ - باز گفتن موسی علیهالسلام اسرار فرعون را و واقعات او را ظهر الغیب تابخبیری حق ایمان آورد یا گمان برد
بخش ۱۱۸ - حکایت آن پادشاهزاده کی پادشاهی حقیقی بوی روی نمود یوم یفرالمرء من اخیه و امه و ابیه نقد وقت او شد پادشاهی این خاک تودهٔ کودک طبعان کی قلعه گیری نام کنند آن کودک کی چیره آید بر سر خاک توده برآید و لاف زندگی قلعه مراست کودکان دیگر بر وی رشک برند کی التراب ربیع الصبیان آن پادشاهزاده چو از قید رنگها برست گفت من این خاکهای رنگین را همان خاک دون میگویم زر و اطلس و اکسون نمیگویم من ازین اکسون رستم یکسون رفتم و آتیناه الحکم صبیا ارشاد حق را مرور سالها حاجت نیست در قدرت کن فیکون هیچ کس سخن قابلیت نگوید
بخش ۱۶ - تمثیل لوح محفوظ و ادراک عقل هر کسی از آن لوح آنک امر و قسمت و مقدور هر روزهٔ ویست هم چون ادراک جبرئیل علیهالسلام هر روزی از لوح اعظم عقل مثال جبرئیلست و نظر او به تفکر به سوی غیبی که معهود اوست در تفکر و اندیشهٔ کیفیت معاش و بیرون شو کارهای هر روزینه مانند نظر جبرئیلست در لوح و فهم کردن او از لوح