غزل ۲۲۸۵ - یا رجلا حصیده مجبنة و مبخله
شمارهٔ ۲۲ - در خیمهٔ سوداگردان
شمارهٔ ۲۶ - یعنی کشک
شمارهٔ ۲۸ - داروی کاری
شمارهٔ ۴۸ - در مدح منوچهربن قابوس
شماره ۹۴ - استاد علی خمره به جوئی دارد
بخش ۱۰۴ - چون یکی جبغبوت پستانبند اوی
پاره ۱
شماره ۴۳ - نان سیاه و خوردی بی چَربو
شماره ۵۲ - از گواز و تَش و انگشته و بهمان و فلان
بخش ۱۳ - زن گفت: الرزق علی الله. راست میگویی. و در خانه قدری کنجد و برنج هست، بامداد طعامی بسازم و شش هفت کس را ازان لهنه ای حاصل آید. هرکرا خواهی بخوان. دیگر
فی رؤیا الأثواب و الأوانی
غزل مرادف - هرکه او یار محترم دارد
غزل ۵۱۶۷ - معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کند
شماره ۴۹۵ - هر روز، سرشک چشم طوفانزایم
شماره ۶۹ - حاجی احمد گله میکرد که در خانه مرا
شماره ١٩٨ - یکی گفت صبح مشیبت دمید
شماره ۳۲۶ - در خانه اگر متاع دنیا باشد
شماره ۱۲ - تشویش سفر با دل ناشاد بد است
شماره ۷۶ - شد صبح که هرکس پی کاری گیرد