شماره ۱۸ - هرگه که مقدم به مقالات شوی
شماره ۱۹ - لاشک و لا خفاء من عاش یَموت
شماره ۳۰ - گر قسم تو شادی است غمت نفزاید
شماره ۳۱ - تا در پی آن فزون و این کم باشی
شماره ۳۴ - عیشی که مهیّاست رها نتوان کرد
شماره ۸۵ - در پختهٔ عقل بنگر از دیدهٔ دل
شماره ۸۹ - چون رفت ز روز عمر من آب ای دل
شماره ۱۰۹ - فریاد رسی نیست کسی را از کس
شماره ۱۱۰ - آنجا که صفای دل بود دایهٔ عیش
شماره ۱۱۲ - ای دل چو خراب گشتی آباد شوی
شماره ۱۱۵ - گر در ره دوست پایدار آید دل
شماره ۱۴۵ - در کوی قناعت ارچه دیر آمده ایم
شماره ۱۶۳ - امروز بده بدان جهانی که به است
شماره ۱۸۰ - دستِ دل ما هر چه تهی تر خوش تر
شماره ۲۰۰ - هر دل که درو مایهٔ تجرید کم است
شماره ۲۲۶ - از عمر نصیب جاودانی برگیر
شماره ۲۳۰ - ای دل چه کری کند مشوش بودن
شماره ۲۳۱ - خود را چو دمی ز دهر خرّم یابی
شماره ۲۳۷ - بر خود چو نئی به بی تباهی منکر
شماره ۲۴۷ - یکباره زعقل و خردم دل بگرفت