زندگی

محیط قمی هفت شهر عشق شمارهٔ ۱۳۲ - در قطعه در تقاضای مرمّت عمارت خود فرماید ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۴ - با دیده ی بی خون که نبینم آن را ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۴۶ - در عالم تنگ عرصه سفله نهاد ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۷۵ - تا جان تو عزم رفتن از تن نکند ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۱۳۳ - ما چشم ز جستجوی درمان پوشیم ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۱۵۷ - از من برگشت یار من بی سببی بابافغانی غزلیات شماره ۸ - از عمر بسی نماند ما را بابافغانی غزلیات شماره ۷۶ - باران و موج آب و می و روز عشرتست بابافغانی غزلیات شماره ۸۶ - این همه شکل خوش دلکش که در گلزار هست بابافغانی غزلیات شماره ۱۰۶ - رویم شکفته از سخن تلخ مردمست بابافغانی غزلیات شماره ۱۰۹ - ای دل بیا که نوبت مستی گذشته است بابافغانی غزلیات شماره ۱۴۲ - هر زمان از عشق پاک آن شوخ با من خوشترست بابافغانی غزلیات شماره ۲۶۰ - از توبه ی من دیر مغان بیت حزن شد بابافغانی غزلیات شماره ۲۹۴ - تا چند بافسون جهان بند توان بود بابافغانی غزلیات شماره ۲۹۷ - تا کی کسی بزهد و لب خشک خو کند بابافغانی غزلیات شماره ۳۲۱ - خیز ای ندیم و مجمره ی عود برفروز بابافغانی غزلیات شماره ۳۳۴ - آتشم در جان و در دل حسرت جامست و بس بابافغانی غزلیات شماره ۳۳۵ - ببستر افتم و مردن کنم بهانه ی خویش بابافغانی غزلیات شماره ۴۲۱ - رفتیم و هر چه بود بعالم گذاشتیم بابافغانی غزلیات شماره ۵۱۳ - بر صید زخم خورده دویدن چه فایده