شماره ۴۶ - چو کهربا شد برگ و چو لعل گشت عصیر
شماره ۴۷ - امارت گرفت افتخاری دگر
شماره ۴۸ - روزه رفت و رسید عید فراز
شماره ۴۹ - بسته است رنگ روی مرا بر میان خویش
شماره ۵۰ - دیدم کنار خویش تهی از نگار خویش
شماره ۵۱ - چو دیده دید بر آن روی آبدار آتش
شماره ۵۳ - رویت از روم نشان دارد و زلفت زحبش
شماره ۵۴ - شکر بارد همی از ناردانش
شماره ۵۵ - در شد چمن باغ به دیبای ملمع
شماره ۵۷ - دلم را دیده عاشق کرد عاشق
شماره ۵۸ - در این برف و سرما چه چیز است لایق
شماره ۵۹ - گر نبودی ماه را بر آسمان هر مه محاق
شماره ۶۲ - جز با لب نوشین تو نوشم نشود مل
شماره ۶۴ - دهان خزینه گوهر شده ست و گوش صدف
شماره ۶۸ - چه جوهر است که ماند به چرخ آینه فام
شماره ۷۰ - لعبت لاغر میانی دلبر فربه سرین
شماره ۷۱ - بهشت گشت به اردیبهشت و فروردین
شماره ۷۲ - وقت بهار نو صفت نو بهار کن
شماره ۷۵ - جهان جوان شد از این نوبهار تازه جوان
شماره ۷۸ - گفتم رسید ماه بزرگ ای رخت چو ماه