ستایش

ادیب صابر قصاید شماره ۱۱ - چند بارم بر فراق دلبران از دیده آب ادیب صابر قصاید شماره ۱۲ - شب آدینه و من مست و خراب ادیب صابر قصاید شماره ۱۴ - آسمانی است فروزنده به رایی صایب ادیب صابر قصاید شماره ۱۹ - شمشاد قد و لاله رخ و یاسمین بر است ادیب صابر قصاید شماره ۲۱ - طرف چمن که خلعت فصل بهار یافت ادیب صابر قصاید شماره ۲۲ - روی تو به حسن حور عین است ادیب صابر قصاید شماره ۲۳ - هرگز ندید چشم جهان روی مکرمات ادیب صابر قصاید شماره ۲۴ - رخ تو روز منیر است و زلف تو شب داج ادیب صابر قصاید شماره ۲۵ - آزر و مانی که صورتهای دلبر کرده اند ادیب صابر قصاید شماره ۲۹ - سبزه ها چون نقش دیبا دلبر و زیبا شدند ادیب صابر قصاید شماره ۳۰ - چه لعبتی است که او سر بریده خوب آید ادیب صابر قصاید شماره ۳۲ - اگر چه عشق بتان سر به سر بلا باشد ادیب صابر قصاید شماره ۳۴ - آمد آن فصل که در وی همه جز مل نخورند ادیب صابر قصاید شماره ۳۷ - سرو سیمینی و سیمین سرو را یاقوت بار ادیب صابر قصاید شماره ۳۸ - بر روی آفتاب تو آن زلف تابدار ادیب صابر قصاید شماره ۴۰ - بت سرو قدی و سرو سمن بر ادیب صابر قصاید شماره ۴۱ - چه حلقه هاست بدان زلف تابدار اندر ادیب صابر قصاید شماره ۴۳ - ای رخ و زلفین تو در فتنه دام روزگار ادیب صابر قصاید شماره ۴۴ - خمار داد سرم را به چشم نیم خمار ادیب صابر قصاید شماره ۴۵ - زهی در غمزه چون هاروت ساحر