غزل ۲۶۶۹ - کهام من شخص نومیدی سرشتی عبرت ایجادی
رباعی ۴۹ - شب است ساقی! ساغرت کو؟
بخش ۸ - چون روز چند بگذشت موش گفت: اگر همین جای مقام کنی، و اهل و فرزندان را بیاری از مکرمت دور نیفتد و منت هچرت متضاعف گردد. و این بقعت نزهت تمام دارد و جایی
قطعه ۴ - چیست آن خسرو سیمینبدن زرینتاج؟
بخش ۲۰ - نالیدن درویش در کوی شاه
بخش ۳۳ - بزمآرایی لشکر به شکار
بخش ۳۸ - اقامت شاهزاده بر لب دریا و کدا بر کوه
بخش ۴۲ - در صفت خزان و وفات کردن خسرو
در مدح و ستایش اختر شهریاری و صدف گوهر تاجداری سترکبری و مهدعلیا مام خجستهٔ شهریار کامگارناصرالدین شاه قاجار ادامالله اقباله گوید
شمارهٔ ۳ - وله ایضاً
شمارهٔ ۴ - وله ایضاً فی مدحه
شمارهٔ ۶ - مسدس - و له ایضاً فی مدحه
شمارهٔ ۷ - در ستایش پادشاه اسلام پناه ناصرالدین شاه غازی خلدالله ملکه گوید
شمارهٔ ۸ - در ستایش شاهزاده شجاع السلطنه حسنعلی میرزاگوید
شمارهٔ ۱۱ - در ستایش شاهنشاه ماضی محمدشاه غازی طابالله ثراه گوید
شمارهٔ ۲ - در ستایش شاهزادهٔ رضوان و ساده فریدون میرزا طاب ثراه میفرماید
غزل ۲۸۰ - دم مزن ای دل که آن سر نازک است
رباعی ۵۲ - در گلشن ما ناله بلبل چه خوشست
رباعی ۱۰۴ - آبست که در شیشه شرابش خوانند
دوبیتی ۲۱۷ - خوش بگو الله و اسم ذات بین