شمارهٔ ۳۲۰ - در مدح صدر قوام الملّة و الّدین ابراهیم بنداری گوید و به دمشق فرستد.
شمارهٔ ۸ - وله ایضا یمدحه و یصف الرّیاحین
شمارهٔ ۳۰ - وله ایضا
شمارهٔ ۳۱ - و له ایضاً
شماره ۱۲ - بلبل شوریده فغان می کند
شماره ۳۵ - بهار دلکش رسید و دل به جا نباشد
شماره ۸ - خسروا ،وقت می گل فام است
شماره ۳۰ - سپیده دم که صبا مژده بهار دهد
شماره ۳۲ - به حلقه ای که سر زلف یار بگشاید
شماره ۳۳ - چون شد از دریای مینا زورق زر ناپدید
شماره ۳۴ - سپیده دم که زند ابر خیمه در گلزار
شماره ۳۷ - چون بر زمین طلیعۀ شب گشت آشکار
شماره ۴۹ - اَهذِهِ رَوزَةُ مِن ذاتِ اَحجالِ
شماره ۶۵ - دوش در وقت آنک ضلّ زمین
شماره ۷۶ - دوش آوازه درافکند نسیم سحری
شماره ۳ - خیز ای نگار جشن خزان را بسازکار
شماره ۱ - اَقبِلِ الساقی برَیحانٍ و راح
شمارهٔ ۲۶ - فرهاد و بیستون
شماره ۱۰۲۰ - هر لحظه هدهدی ز سبا میرسد به من
شماره ۱۰۵۰ - ای چون قدت نخاسته در جوی‌بار سرو
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
