طبیعت‌گرایی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

حکیم نزاری غزلیات شماره ۵۶۱ - که دیده ست چشمی که دریا بود حکیم نزاری غزلیات شماره ۶۰۰ - ای صنمِ خرگهی خیمه برون زد بهار حکیم نزاری غزلیات شماره ۶۰۱ - بویِ بهشت می‌دمد از بامِ نوبهار حکیم نزاری غزلیات شماره ۶۵۲ - نوبهارست و صبا عنبر بیز حکیم نزاری غزلیات شماره ۷۰۳ - مشتری و زهره در عین قران بوده ست دوش حکیم نزاری غزلیات شماره ۷۲۵ - بیا که فصل ربیع است و وقت عیش و نشاط حکیم نزاری غزلیات شماره ۷۲۹ - بوی بهشت می دمد از جویبار باغ حکیم نزاری غزلیات شماره ۷۳۰ - برخیز تا کنیم صبوحی هوای باغ حکیم نزاری غزلیات شماره ۷۳۳ - بوی بهار می دهد باد صبا ز هر طرف حکیم نزاری غزلیات شماره ۷۶۱ - صبح دَم دوش برآورد منادی بلبل حکیم نزاری غزلیات شماره ۷۷۵ - نیسان فکند باز عرق بر عذارِگل حکیم نزاری غزلیات شماره ۷۷۶ - گیتی بهشت وار شد از روزگارِ گل حکیم نزاری غزلیات شماره ۷۷۷ - رونق گرفت کارِ من از روزگارِ گل حکیم نزاری غزلیات شماره ۷۸۰ - از تُتُق آمد برون خاتونِ گل ابن حسام خوسفی ترکیبات مناقب هفت گل در مدح امام زمان (عج) کمال‌الدین اسماعیل غزلیات شماره ۳ - تا که برگرد سبزه لاله برست کمال‌الدین اسماعیل غزلیات شماره ۴ - گل رخت به باغ در فکندست کمال‌الدین اسماعیل غزلیات شماره ۶ - شاخ سر سبز و چمن دلشادست کمال‌الدین اسماعیل غزلیات شماره ۷ - هر که اندر موسم گل همچو گل می خواره نیست کمال‌الدین اسماعیل غزلیات شماره ۱۰ - ندانم غنچه را بلبل چه گفتست