شماره ۲۶ - در باغ بین زگونه گون برگ و نوا
شماره ۳۳ - وقتست که پر زچین شود طرّۀ آب
شماره ۸۳ - آن غنچۀ گل نگر چه چست افتادست
شماره ۸۹ - هر کجا که دلی هست ز غم فرسودست
شماره ۱۱۱ - از بس که رخ لاله خوش و خندانست
شماره ۱۴۶ - گل خواست که چون رخش نکو باشد و نیست
شماره ۱۵۴ - بلبل نالان ز شاخ چون دلشده ییست
شماره ۱۶۸ - اطراف چمن لالۀ دلکش بگرفت
شماره ۱۹۴ - بلبل به سپیده‌دم همی زد فریاد
شماره ۱۹۷ - از بس که سوی چمن برد بوی تو باد
شماره ۲۰۶ - گل گر چه بطبع خوب و دمساز افتاد
شماره ۲۱۸ - چون غنچۀ گل در تک و پو می افتد
شماره ۲۱۹ - زلفت همه بر لالۀ تر می غلتند
شماره ۲۲۵ - مشک تو نقاب ارغوان می گردد
شماره ۲۲۷ - گل در مه روزه همچنان می خندد
شماره ۲۳۱ - آن لاله نگر چو ساغری آمده خرد
شماره ۲۳۹ - آن ماه که چرخ بر رخش مهر آرد
شماره ۲۴۵ - آن شاخ سمن که روی خندان دراد
شماره ۲۹۳ - آنرا که دل از غمی مشوّش باشد
شماره ۳۱۰ - آن شمع دراز قد که جز سر نکشد
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
