طبیعت

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۱۹ - دی گفت صبا که گل بنزدیک رسید کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۳۰ - گر در همه عمر خویش فرصت جوید کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۳۸ - بستند گرو با نفس مشک تتار کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۴۵ - تا دست بسر و بن بر آورد چنار کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۴۶ - این پیش نیاز کرده از زر دیوار کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۵۶ - زلفش دیدم بجنبش باد اندر کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۹۲ - خالیست سیاه بر رخ آن مه وش کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۹۷ - بلبل که پریر از دل شاداش کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۹۸ - نرگس که صبا بروی درمی جهدش کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۵۰۲ - بلبل که نبود در چمن پر وازش کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۵۱۴ - گل گفت اگرت هست بتی مه وش خوش کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۵۱۹ - آن سرو که نیست در جهان همتایش کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۵۲۰ - بیزار شدم بی تو زهر آسایش کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۵۶۰ - هر صبحدمی زخواب برخیزد گل کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۵۶۲ - عشّاق بر آمدند پیرامن گل کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۵۶۳ - آتش چو فکند باد در خرمن گل کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۵۸۲ - تیغت که فشاند بر و سر مردم کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۵۹۴ - بی روی تو صدره بگل ار برگذرم کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۶۲۳ - گفتی که به مه نگه کن انگار منم کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۶۳۰ - هر سرو که من به بوستان بنشانم