شماره ۴۱۹ - دی گفت صبا که گل بنزدیک رسید
شماره ۴۳۰ - گر در همه عمر خویش فرصت جوید
شماره ۴۳۸ - بستند گرو با نفس مشک تتار
شماره ۴۴۵ - تا دست بسر و بن بر آورد چنار
شماره ۴۴۶ - این پیش نیاز کرده از زر دیوار
شماره ۴۵۶ - زلفش دیدم بجنبش باد اندر
شماره ۴۹۲ - خالیست سیاه بر رخ آن مه وش
شماره ۴۹۷ - بلبل که پریر از دل شاداش
شماره ۴۹۸ - نرگس که صبا بروی درمی جهدش
شماره ۵۰۲ - بلبل که نبود در چمن پر وازش
شماره ۵۱۴ - گل گفت اگرت هست بتی مه وش خوش
شماره ۵۱۹ - آن سرو که نیست در جهان همتایش
شماره ۵۲۰ - بیزار شدم بی تو زهر آسایش
شماره ۵۶۰ - هر صبحدمی زخواب برخیزد گل
شماره ۵۶۲ - عشّاق بر آمدند پیرامن گل
شماره ۵۶۳ - آتش چو فکند باد در خرمن گل
شماره ۵۸۲ - تیغت که فشاند بر و سر مردم
شماره ۵۹۴ - بی روی تو صدره بگل ار برگذرم
شماره ۶۲۳ - گفتی که به مه نگه کن انگار منم
شماره ۶۳۰ - هر سرو که من به بوستان بنشانم