شماره ۳۴ - به گرد خویش، هجوم غزال میبینم
شماره ۴۴ - گر صبا را ره نبودی در گلستان کسی
شماره ۴۵ - ندیدم در چمن هرچند گردیدم سر خاری
شماره ۵۷ - ای گل، که چنین کرد ز خود بی خبرت؟
شماره ۸۷ - رخسار تو هر کجاست، صبح طرب است
شماره ۹۸ - نوروز رسید و باده ناب خوش است
شماره ۱۰۸ - جایی که ز بالقوه نیکان سخن است
شماره ۱۲۳ - چون لاله به دشت گرچه دل خرسندست
شماره ۱۳۳ - ای مهر، چو صبح، خانه زاد نفست
شماره ۱۴۰ - خورشید به تابش ضیایی گروست
شماره ۱۷۹ - دانی ز چه بیحجاب میخندد صبح
شماره ۱۸۱ - ننمود ز جیب آسمان، سینه صبح
شماره ۲۰۵ - مه ساغر بیشراب بر کف دارد
شماره ۲۰۶ - زین دجله که طوفان به سر پل دارد
شماره ۲۰۹ - چون آب روان نیارمیدن دارد
شماره ۲۱۳ - گشت چمن از گل، که فراغی دارد
شماره ۲۳۲ - تنها نه دلم به دیده تر نازد
شماره ۲۴۷ - خورشید همین نه ذره پرور باشد
شماره ۲۸۵ - می، خامان را زود ره هوش زند
شماره ۲۹۳ - گاهم به وصال، دل ز غم فرد کند