شماره ۱۰ - چون دریائی کنار من از جا خاست
شماره ۱ - خورشید رخت ملک جهان میبخشد
شماره ۲ - ای هر نفسی جلوهگری افزونت
شماره ۲۲ - دوش آمد و گفت: حسن دنییست امشب
شماره ۱۹ - در جنب رخت چو ماه میننماید
شماره ۲۲ - خورشید که چرخ در نکوئیش آورد
شماره ۳۳ - بگشاده رخ و بسته قبا میآید
شماره ۱۷ - آن پسته میان مغز چون افتادست
شماره ۱۶ - آن خندهٔ خوش اگرچه پیوسته بهَست
شماره ۲۵ - زان پسته که شیرینی جان میخیزد
شماره ۱۸ - برخاست دلم چنانکه در غم بنشست
شماره ۲۵ - چون گل بشکفت در بهار ای ساقی
شماره ۲۹ - گل روی نمود از چمن ای ساقی
شماره ۳۸ - بر چهرهٔ گل شبنم نوروز خوشست
شماره ۴۰ - چون گل بشکفت ساعتی برخیزیم
شماره ۴۲ - بر آب روان و سبزه ای شمع طراز
شماره ۴۳ - مهتاب به نور دامن شب بشکافت
شماره ۴۵ - ای دل چو درین راه خطرناک شوی
شماره ۴۸ - روزی که بود روز هلاک من و تو
شماره ۵۲ - گل جلوه همی کند به بستان ای دوست