شماره ۲۶ - گل گفت: کسم هیچ فسون مینکند
شماره ۲۷ - گل گفت: گلابگر چو تابم ببرد
شماره ۲۹ - گل گفت: منم فتاده صد کار امروز
شماره ۳۰ - گل گفت: چو نیست هفتهای روی نشست
شماره ۳۳ - یارب صفت رایحهٔ نسرین چیست
شماره ۳۵ - بلبل به سحرگه غزلی تر میخواند
شماره ۳۷ - تاگل ز گریبان چمن سر بر کرد
شماره ۴۲ - غنچه که چو پسته لب شود خندانش
شماره ۴۴ - بلبل سخنی گفت به گل آهسته
شماره ۴۵ - گل گفت که در خاک چرا ننشینم
شماره ۴۶ - بلبل به سحر نعره زنان میآشفت
شماره ۴۷ - در غنچه نگاه کن که چون میجوشد
شماره ۴۸ - چون شور ز گل در دل بلبل افتاد
شماره ۵۰ - با گل گفتم: چو چشم آن میدارم
شماره ۵۱ - بشکفت گل و رونق شمشاد ببرد
شماره ۵۲ - گل از پی عمری به طلب میآید
شماره ۵۴ - با گل گفتم که با چنین عمر که هست
شماره ۵۵ - گل بین که به صد غنج و به صدناز رسید
شماره ۵۶ - تا پرده ز روی گلِ تر باز افتاد
شماره ۵۷ - آن نقد نگر که در میان دارد گل