رباعی ۲۴ - چون چشم سیه بناز میگردانی
رباعی ۲۸ - دی دیده به دل گفت که چرا پر خونی؟
رباعی ۳۱ - زنجیر سر زلف چو میجنبانی
رباعی ۳۶ - در طیرهام از باد که آمد سویت
رباعی ۳۷ - با مهر رخ تو بیش از ایت تابم نیست
رباعی ۳۹ - ما هم که رخش روشنی خور بگرفت
رباعی ۴۱ - با لعل لبت شراب را مستی نیست
رباعی ۴۲ - در معرض رویت قمر آمد بشکست
رباعی ۴۳ - با آنکه دو چشم شوخ او عربده جوست
رباعی ۴۹ - این اشک گریز پا که خونی من است
رباعی ۵۳ - خالت که بر آن عارض مهوش زدهاند
رباعی ۵۷ - در وصف لبت نطق زبان بسته بود
رباعی ۶۲ - زلف سیهت که بر مهت میپوید
رباعی ۶۵ - زلف تو همه روز مشوش باشد
رباعی ۷۰ - از شمع جمال تو دلم تاب کشد
رباعی ۷۲ - سوز تو جگر کباب میگرداند
رباعی ۷۴ - دیشب که نگار دلستان میرقصید
رباعی ۷۵ - بر زلف تو چون باد وزیدن گیرد
رباعی ۷۷ - یک زخم غمت هزار مرهم ارزد
رباعی ۸۰ - آن یار که مشک بر قمر میساید