شمارهٔ ۱۳ - وله ایضاً
شمارهٔ ۱۴ - وله ایضاً
شمارهٔ ۲ - در ستایش شاهزادهٔ رضوان و ساده فریدون میرزا طاب ثراه میفرماید
شمارهٔ ۳ - در ستایش امیرالامراء العظام میرزا نبیخان رحمهلله فرماید
شماره ۱۲ - مانندگربهای که خورد بچگان خویش
شماره ۲۲ - درینکتاب پریشان نبینی از تربیتت
شماره ۴۴ - گر تو جانی دهی به بوسهٔ من
شماره ۵۴ - کنون که دامن مقصود اوفتاد به چنگ
شماره ۹۸ - هرچه بر من زمانه گیرد تنگ
شماره ۱۱۹ - میر زمانهای که نگردد مرا زبان
شماره ۱۴۶ - شرح خاموشیت باید از زبان دل شنو
شماره ۱۴۹ - یکی را دیدم اندر ری که دایم
رباعی ۴ - تا قبلهٔ ابروی تو ای یار کج است
رباعی ۶ - آراسته جنتی که این روی منست
رباعی ۱۰ - زلفین سیه که بر بناگوش تواند
رباعی ۱۳ - آشفته سخن چو زلف جانان خوشتر
رباعی ۱۴ - آن نرگس مست فتنهانگیز نگر
رباعی ۲۲ - بگذار که خویش را به خواری بکشم
رباعی ۲۳ - تا دست ارادت به تو دادست دلم
رباعی ۲۷ - تو مردمک چشم من مهجوری