غزل ۳۳ - مست و بیخود سروناز من به صحرا میرود
غزل ۳۵ - ماه من از زلف چون گره بگشاید
غزل ۳۷ - ای شیخ چه دل نهی به دستار
غزل ۳۹ - واقفی ای پیک چون ز حال دل زار
غزل ۴۰ - هرکس به هوای جان گرفتار
غزل ۴۱ - ای حسن تو چون فتنهٔ چشم تو جهانگیر
غزل ۴۲ - ای زلف تو چون خاطر عشاق مشوش
غزل ۴۳ - پیر مغان جام میم داد دوش
غزل ۴۴ - لحن اسماعیل و رویش آفت چشمست و گوش
غزل ۴۵ - تا به شکار رفتهای گشته دلم شکار غم
غزل ۴۶ - نه تو دست عهد دادی که ز مهر سر نتابم
غزل ۴۸ - دست در حلقهٔ آن طرهٔ پرچین دارم
غزل ۴۹ - بکش ار کشی به تیغم، بزن ار زنی به تبرم
غزل ۵۱ - دی من و محمود در وثاق نشستیم
غزل ۵۴ - نکو نبود به یکبار ترک ما گفتن
غزل ۵۵ - آن سنگدل که شیشهٔ جانهاست جای او
غزل ۵۷ - قاصدی کو تا فرستم سوی تو
غزل ۵۹ - دلم به زلف تو عهدی که بسته بود شکستی
غزل ۶۰ - ای تیره زلف درهم ای نافهٔ تتاری
غزل ۶۱ - بتا ز دست ببردی دلم به طراری