رباعی ۶ - اندر ره انتظار چشمی که مراست
رباعی ۱۲ - جز فکر جدا شدن ز دلدارم نیست
رباعی ۵۱ - امشب همه شب ز هجر نالان بودم
رباعی ۵۴ - تا کی ز مصیبت غمت یاد کنم
رباعی ۵۵ - رخسار تو ای تازه گل گلشن جان
حکایت - پادشهی بود ملایک سپاه
لوح معنی در دامن حکایت نهادن و زبان به درس نکته گشادن در تعریف مکتبی که لعبت خانهٔ چین از او نشانهایست و حدیث خلدبرین افسانهای
بیان ظلمت شب دوری و اظهار محنت مهجوری و شرح حال ناظر دور از وصال منظور و صورت احوال او در پایداری
یاد نمودن ناظر از بزم آشنایی و ناله کردن از اندوه جدایی و شکایت بخت نامساعد بر زبان آوردن و حکایت طالع نامناسب بیان کردن
رفتن آن شهسوار شهب تازیانه و شاهباز فلک آشیانه به جست و جوی آن آهوی سر در بیابان محنت نهاده و آن طایر دور از مقام عزت فتاده
رفتن شاهزاده منظور به شکار و باز را بر کبک انداختن و شام فراق ناظر را به صبح وصال مبدل ساختن
گفتار در بیرون آمدن شیرین از مشکوی خسرو
گفتار اندر دلربایی شیرین از فرهاد مسکین و گفت و شنید آن دو به طریق راز و نیاز در پردهٔ راز
در صفت مرغزاری که شیرین در آنجا آسایش نموده و گفتگوی او با دایه در ستایش حسن خویش
نازل شدن شیرین به دلجویی فرهاد مسکین در دامنهٔ کوه بیستون
غزل خواندن فرهاد
شماره ۲ - به حق نالم ز هجر دوست زارا
شماره ۵ - گرفت خواهم زلفین عنبرین تو را
رباعی ۶ - چشمم ز غمت، به هر عقیقی که بسفت
رباعی ۹ - زلفش بکشی شب دراز اندازد