شماره ۴۳ - داغم به دل از دو گوهر نایاب است
شماره ۴۴ - از حرف وداع، دیده جیحون شد و رفت
شماره ۵۴ - ای تیره شب فراق، پایان وقت است
شماره ۵۶ - دردا که دری نسفته می باید رفت
شماره ۵۸ - از روی تو شمع سان نگاهم همه سوخت
شماره ۶۲ - دیوانه دلم، یارِِ دل آسایی نیست
شماره ۶۵ - دانی که به من در غمت آیا چه گذشت؟
شماره ۶۹ - از حوصلهٔ صبر، غمت بیرون است
شماره ۷۹ - خورشید رخ تو تا دل افروز نشد
شماره ۸۰ - اکسیر محبت رخ ما کاهی کرد
شماره ۸۱ - در هجر تو ناله سینه فرسایی کرد
شماره ۸۲ - شاخ گل من نظر به خاری نکند
شماره ۸۵ - یک چند دل از پی تمنا گردید
شماره ۸۷ - آمد به برم یار و چه زیبا آمد!
شماره ۸۹ - گفتم که به یاد یار خواهی آمد
شماره ۹۴ - گفتم ز غمت غنچهٔ دل وا نشود
شماره ۱۰۴ - از عکس رخ تو، گلستان پیدا شد
شماره ۱۰۵ - در راه طلب، ناله هواخواهی کرد
شماره ۱۰۷ - بربندی اگر به خون کمر را چه شود؟
شماره ۱۱۰ - این شور نه آن لعل شکرریز فکند