رباعی ۱ - برخیز و بیا بتا برای دل ما
رباعی ۴ - گر می نخوری طعنه مزن مستان را
رباعی ۶ - ماییم و می و مطرب و این کنج خراب
رباعی ۱۱ - ای آمده از عالم روحانی تفت
رباعی ۱۴ - این بحر وجود آمده بیرون ز نهفت
رباعی ۱۵ - این کوزه چو من عاشق زاری بوده است
رباعی ۲۱ - تا چند زنم به روی دریاها خشت
رباعی ۲۴ - چون ابر به نوروز رخ لاله بشست
رباعی ۲۵ - چون بلبل مست راه در بستان یافت
رباعی ۲۹ - چون نیست ز هر چه هست جز باد به دست
رباعی ۳۱ - دارنده چو ترکیب طبایع آراست
رباعی ۳۲ - در پرده ی اسرار کسی را ره نیست
رباعی ۳۴ - در دایرهای که آمد و رفتن ماست
رباعی ۳۵ - در فصل بهار اگر بتی حور سرشت
رباعی ۳۶ - دریاب که از روح جدا خواهی رفت
رباعی ۳۸ - عمریست مرا تیره و کاریست نه راست
رباعی ۳۹ - فصل گل و طرف جویبار و لب کشت
رباعی ۴۲ - گویند مرا که دوزخی باشد مست
رباعی ۴۳ - من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت
رباعی ۴۵ - می خوردن و شاد بودن آیین منست