غزل ۱۱۵ - درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد
غزل ۱۱۶ - کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد
غزل ۱۱۹ - دلی که غیب نمای است و جام جم دارد
غزل ۱۲۰ - بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه بان دارد
غزل ۱۲۲ - هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد
غزل ۱۲۳ - مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد
غزل ۱۲۴ - آن که از سنبل او غالیه تابی دارد
غزل ۱۲۵ - شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد
غزل ۱۲۶ - جان بی جمال جانان میل جهان ندارد
غزل ۱۲۹ - اگر نه باده ی غم دل ز یاد ما ببرد
غزل ۱۳۰ - سحر بلبل حکایت با صبا کرد
غزل ۱۳۱ - بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد
غزل ۱۳۲ - به آب روشن می عارفی طهارت کرد
غزل ۱۳۳ - صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد
غزل ۱۳۴ - بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد
غزل ۱۳۶ - دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد
غزل ۱۴۱ - دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد
غزل ۱۴۳ - سالها دل طلب جام جم از ما میکرد
غزل ۱۴۴ - به سر جام جم آن گه نظر توانی کرد
غزل ۱۴۵ - چه مستیی است ندانم که رو به ما آورد