شماره ۲۵ - من بندهٔ عشق، عشق مولای من است
شماره ۲۷ - فقر فقرا نه جامهٔ رنگین است
شماره ۲۸ - آن رشته که کیش کفر و ایمان شده است
شماره ۲۹ - زنهار مگو که واحد و رام یکی است
شماره ۳۰ - انعام ز حق به خاصه و عام یکی است
شماره ۳۱ - در مذهب ما که کفر و اسلام یکی است
شماره ۳۲ - کس را خبری کجا از آن جاست که اوست
شماره ۳۳ - پیدا و نهان و آشکارا همه اوست
شماره ۳۴ - زاهد نخورد باده که بدنامی اوست
شماره ۳۵ - چندین نقشی که زیر این چرخ دوروست
شماره ۳۷ - چون در نظر تو یار و اغیاری هست
شماره ۳۸ - تا پیش خدایت سفری حاجت نیست
شماره ۴۰ - نوری ز حقیقت به تو همسیر تو نیست
شماره ۴۱ - بی ذکر تو هیچ زنده ای نیست که نیست
شماره ۴۲ - بی یاد خدا ذی نفسی نیست که نیست
شماره ۴۴ - دردی طلب از خدا دوا چیزی نیست
شماره ۴۵ - بگذر ز سوا که ماسوا چیزی نیست
شماره ۴۶ - جامی است جهان به دست یک ساقی نیست
شماره ۴۸ - خود آمده زنده مرده می باید رفت
شماره ۴۹ - بر دایرهٔ جهان چو پرگار مپیچ