شماره ۵۱ - خوش آن که مقام بر در دل ها کرد
شماره ۵۲ - گویند به طالب که سفر باید کرد
شماره ۵۴ - از مروحه ای که شاه، احسانم کرد
شماره ۵۹ - کشت عملم هیچ نمودار نشد
شماره ۶۲ - تا خلق به خیر نام خیرم بردند
شماره ۶۳ - روزی که مرا ز دیر بیرون کردند
شماره ۶۶ - گیرم که جهان را به کمندی گیرند
شماره ۶۷ - گر مست شوم [سر] تو هشیار کند
شماره ۶۹ - ای آن که تو را شاه و گدا یکسانند
شماره ۷۳ - درویش که با قناعت و صبر بود
شماره ۷۵ - خود را تو مبین که بی خدا نتوان بود
شماره ۷۶ - بی رنگ به رنگ چون تجلی بنمود
شماره ۷۷ - تا پای تو سر، سر تو تا پا نشود
شماره ۷۹ - تا از میلی دلت گریزان نشود
شماره ۸۰ - کوه غم یار کندن آسان نشود
شماره ۸۱ - از ذکر زبان، انس به جانان نشود
شماره ۸۳ - اشعار سعیدا به نظامی نرسید
شماره ۸۵ - خواهی که رسی به دوست جولان بگذار
شماره ۸۶ - ای آن که تویی ز عقل ها بالاتر
شماره ۸۷ - خواهی که رسی به دوست، از جان بگذر