شماره ۸۸ - بسیار به بر و بحر کردیم سفر
شماره ۹۱ - گویند که حق یار نمازی است و بس
شماره ۹۲ - گویند خدا ز روزه راضی است و بس
شماره ۹۳ - از خوان غمش حواله ای دارم بس
شماره ۹۶ - گویند کسانی که جهان است خیال
شماره ۹۸ - چون کرد ظهور، نور تابندهٔ دل
شماره ۱۰۱ - تا بنده شدم، چو مهر تابنده شدم
شماره ۱۰۵ - من خانهٔ آن ماه جبین می دانم
شماره ۱۰۸ - هر ذره مدان ز خود کمش می بینم
شماره ۱۰۹ - شوخی که بری ز عالمش می بینم
شماره ۱۱۰ - چشمی که از او دو عالمش می بینم
شماره ۱۱۲ - ما دلق ریای خویشتن سوخته ایم
شماره ۱۱۳ - تا مشعل دید عیب خامش کردیم
شماره ۱۱۶ - بیرون و درون برو بیا هم ماییم
شماره ۱۱۷ - آدم یک آدم است و یک صورت و جان
شماره ۱۱۹ - عالم جسم و محمدش آمده جان
شماره ۱۲۰ - ای از تو جهانیان به دادند و فغان
شماره ۱۲۱ - یاری دارم که روش دیدن نتوان
شماره ۱۲۲ - عرفان به خدا هیچ ندارند جهان
شماره ۱۲۳ - رفتی به سفر از پی تسخیر جهان