شماره ۱۳۱ - تلاش تیرگی با آتش دل در نمیگیرد
شماره ۱۳۲ - کشتی ام بسکه کند موج صفت رم ز کنار
شماره ۱۳۳ - در صف حشر، چو بیند کرمت عرض گناه
شماره ۱۵۶ - من رهرو راهی، که بمنزل نرساند
شماره ۱۵۹ - تا نبینند دمی روی خوشی، مال جهان
شماره ۱۶۱ - عشاق تو، تا شمع صفت جان نگدازند
شماره ۱۶۸ - این بساطی که فرو چیده یی از ساده دلی
شماره ۱۶۹ - بآب تیغ تو، آب حیات میگویند
شماره ۱۷۳ - از خود برآ که جان گرفتار در بدن
شماره ۱۷۴ - رفتم از خود، خویشتن را بسکه دزدیدم بخود
شماره ۱۷۸ - اگر به دشت خرامد، سراب آب شود
شماره ۱۸۴ - گر پرتو جمال تو افتد بروی آب
شماره ۱۹۶ - حضور میطلبی، دل به نیک و بد مگذار
شماره ۱۹۹ - شد کاروان عمر، بکن خویش را خبر
شماره ۲۰۰ - ما همرهان، ز چشم جهان گرم رفتنیم
شماره ۲۰۴ - گریه از کردار ما، مقبول جانان است و بس
شماره ۲۱۴ - تا بجان آتش فتاد از شوق آن جانانه ام
شماره ۲۱۹ - فریب شکر الفت نمیخورم دیگر
شماره ۲۲۷ - چنان از صحبت گردنکشان گریزانم
شماره ۲۲۸ - پا بسته جهانی، دلخوش که سالکم من