عرفان

صغیر اصفهانی رباعیات شماره ۲۹ - زین نور ولایت که به قم جلوه نماست صغیر اصفهانی رباعیات شماره ۳۳ - مغرور مباش نکته دانی این است صغیر اصفهانی رباعیات شماره ۱۳ - خرم دل آنکس که ز خود آگاه است صغیر اصفهانی رباعیات شماره ۲۰ - از خلقت ما خلق که‌ امر ازلی است صغیر اصفهانی رباعیات شماره ۱۷ - در خویش بر مغز رسیدم از پوست صغیر اصفهانی رباعیات شماره ۲۱ - هرکس ز محبان شهنشاه ولی است صغیر اصفهانی رباعیات شماره ۲۳ - در کعبه و در کنشت موجود علی است صغیر اصفهانی رباعیات شماره ۳۵ - بی اهل دلی مرا سرِ بُستان نیست صغیر اصفهانی رباعیات شماره ۲۷ - از ذات خداوند کسی آگه نیست صغیر اصفهانی رباعیات شماره ۲۶ - ای آنکه ز علم تو برون هستی نیست صغیر اصفهانی رباعیات شماره ۳۰ - ای سجده‌گه اهل وفا ابرویت صغیر اصفهانی رباعیات شماره ۳۸ - چندت به طریق ناصوابست بسیچ صغیر اصفهانی رباعیات شماره ۴۲ - هر قدر برای تو میسر گردد صغیر اصفهانی رباعیات شماره ۶ - خود بد بود آنکس که بدم نام برد صغیر اصفهانی رباعیات شماره ۵۰ - خورشید که عالمی مزین دارد صغیر اصفهانی رباعیات شماره ۴۴ - چون بهر وجود موج زن ز اسما شد صغیر اصفهانی رباعیات شماره ۱ - خفت بکسان مده کسان محترمند صغیر اصفهانی رباعیات شماره ۴۸ - شاهی که به اسرار جهان دانا بود صغیر اصفهانی رباعیات شماره ۴۶ - ای داده مرا بقدرت خویش وجود صغیر اصفهانی رباعیات شماره ۴۵ - گوئی که چسان جهان نوردیده شود