شمارهٔ ۲ - وله فیالمثنوی
شمارهٔ ۷ - این چند بیت بجهت تزویجی گفته که بحسب استعداد میان ایشان نبوده
شمارهٔ ۸ - این ابیات مثنوی حسبالحال گفته در عذر ارسال شعر به بزرگی که شعر میگفته
شمارهٔ ۹ - مثنوی در مرگ حیرتی شاعر
رباعی ۱ - نواب کز و نیم مه و سال جدا
رباعی ۶ - آن شوخ که تکیهگاه او چشم ترست
رباعی ۱۱ - این آب که خضر ازو بقا خواسته است
رباعی ۱۲ - خانی که سپهرش به سجود آمده است
رباعی ۱۶ - اسلام که صید اهل ایمان فن اوست
رباعی ۱۷ - این حوض که دل هلاک نظارهٔ اوست
رباعی ۲۱ - چیزی که به گل داده خدا زیبائیست
رباعی ۲۳ - خسرومنشی که دور خواندش فرهاد
رباعی ۳۰ - خواهمچو جزا طرح عقاب اندازد
رباعی ۳۶ - عفوی که ز اندازه بدر خواهد بود
رباعی ۳۷ - این بنده که ملک نظم پیوستش بود
رباعی ۳۹ - چون داد قضا صیقل مرآت وجود
رباعی ۴۷ - ای کوی تو قبلهگاه ارباب قبول
رباعی ۵۲ - آن راه که از حال سهیلی است جمیل
رباعی ۵۶ - ای نام تو در هر لغتی ذکر انام
رباعی ۶۱ - اسلام که گم کرده ز دل آرامم