غزل ۵۰۳ - آینه بردار و حسن جان فزای خویش بین
غزل ۵۰۶ - چون برفروزد آینه زان آفتاب رو
غزل ۵۰۸ - آن کوست قبلهٔ همه کس قبلهجو در او
غزل ۵۱۰ - دوش چون دیدم نهان در روی آتشناک او
غزل ۵۱۵ - یارب آن مه را که خواهم زد قضا در کوی او
غزل ۵۲۳ - زهی بالا بلندان سر به پیش از اعتدال تو
غزل ۵۲۷ - چون به رخ عرق فشان میکشی آستین فرو
غزل ۵۲۸ - زلف معنبر برفشان گو جان ما بر باد شو
غزل ۵۳۱ - امشب اندر بزم آن پرهیز فرما پادشاه
غزل ۵۳۲ - باز برخاسته از دشت بلا گرد سپاه
غزل ۵۳۳ - از نسیم آن خطم در حیرت از صنع اله
غزل ۵۳۹ - خط اگرت سبزه طرف لاله نهفته
غزل ۵۴۴ - قلم نسخ بران بر ورق حسن همه
غزل ۵۴۹ - دی باز جرعه نوش ز جام که بودهای
غزل ۵۵۱ - بر دل فکنده پرتو نادیده آفتابی
غزل ۵۶۴ - سرلشگر حسن است نگاهی که تو داری
غزل ۵۷۱ - توسن حسن کرده زین طفل غیور سرکشی
غزل ۵۷۳ - نکشد ناز مسیح آن که تو جانش باشی
غزل ۵۷۵ - بر روی یار اغیار را چشمی به آن آلودگی
غزل ۵۷۶ - ساربان بر ناقه میبندد به سرعت محملی