قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۵ - این قصیدهٔ غرا از زادهٔ سرخس است
قصیده ۱۸۷ - ای سنایی چند لاف از خواجه و مهتر زنی
قصیده ۱۸۸ - عشق تو بربود ز من مایهٔ مایی و منی
قصیده ۱۸۹ - ای اصل تو ز خاک سیاه و تن از منی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۰ - دریغا کو مسلمانی
قصیده ۱۹۱ - بمیر ای حکیم از چنین زندگانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۳ - توصیف روح در بدن
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۴ - در مدح ابوبکربن محمد
قصیده ۱۹۵ - از خانه برون رفتم من دوش به نادانی
قصیده ۱۹۶ - زیر دام عشوه تا چند ای سنایی دم زنی
قصیده ۱۹۷ - بیا تا اهل معنی را درین عالم به غم بینی
قصیده ۱۹۸ - دلا تا کی درین زندان فریب این و آن بینی
شماره ۱ - ذات رومی محرم آمد پاک دل کرباس را
شماره ۲ - خیز ای دل زین برافگن مرکب تحویل را
شماره ۳ - نبودی دین اگر اقبال مرد مصطفایی را
شماره ۷ - چند گویی که بیا تا بر وزانت برم
شماره ۱۷ - عرش مقاما زر کن کعبهٔ جاهت
شماره ۲۱ - در رثای منصور سعید: خواجه منصور بپژمرد ز مرگ
شماره ۲۲ - ای جود تو ز لذت بخشش سوال جوی
شماره ۲۶ - شکایت از روزگار: ضربت گردون دون آزادگان را خسته کرد