تکبیت ۲۵۲ - گردبادی را که میبینی درین دامان دشت
تکبیت ۲۵۴ - هر چند از بلای خدا میرمند خلق
تکبیت ۲۵۵ - هستی ز ما مجوی، که در اوّلین نفس
تکبیت ۲۵۸ - روشن شود چراغ دل ما ز یکدیگر
تکبیت ۲۶۰ - بر دلی ننشیند از گفتار ما هرگز غبار
تکبیت ۲۶۱ - چون حباب از یکدلان بادهٔ نابیم ما
تکبیت ۲۷۰ - چشم ما چون زاهدان بر میوهٔ فردوس نیست
تکبیت ۲۷۲ - با رفیقان موافق، بند و زندان گلشن است
تکبیت ۲۷۴ - فیض ما دیوانگان کم نیست از ابر بهار
تکبیت ۲۷۵ - رزق ما آید به پای میهمان از خوان غیب
تکبیت ۲۷۶ - از بال و پر غبار تمنّا فشاندهایم
تکبیت ۲۷۷ - روزگاری است که در دیر مغان میریزد
تکبیت ۲۷۸ - نسیم صبح فنا تیغ بر کف استاده است
تکبیت ۲۸۰ - غنچهٔ دلگیر ما را برگ شکّرخند نیست
تکبیت ۲۸۱ - هرچند دیدهها را، نادیده میشماری
تکبیت ۲۸۳ - خوش بود در قدم صافدلان جان دادن
تکبیت ۲۸۷ - تو پا به دامن منزل بکش که تا دامن
تکبیت ۲۸۹ - مرا از قید مذهبها برون آورد عشق او
تکبیت ۲۹۰ - به یک کرشمه که در کار آسمان کردی
تکبیت ۲۹۱ - گفتگوی کفر و دین آخر به یک جا میکشد