تکبیت ۱۱۵ - چندان که پا ز کوی خرابات میکشم
تکبیت ۱۱۶ - غمگین نیم که خلق شمارند بد مرا
تکبیت ۱۱۸ - گرفت نفس غیور اختیار از دستم
تکبیت ۱۲۰ - سبک از عقل به یک رطل گران کرد مرا
تکبیت ۱۲۱ - گر چو خورشید به خود تیغ زنم، معذورم
تکبیت ۱۲۸ - در طریقت، بار هر کس را که نگرفتم به دوش
تکبیت ۱۳۲ - فنای من به نسیم بهانهای بند است
تکبیت ۱۳۵ - چون گل، درین حدیقه که جای قرار نیست
تکبیت ۱۳۹ - از نسیم گل پریشان گردد اوراق حواس
تکبیت ۱۴۰ - برنمیدارد بهرغم من، نظر از خاک راه
تکبیت ۱۴۱ - گران نیم به خریدار از سبکروحی
تکبیت ۱۴۹ - تا در کمند رشتهٔ هستی فتادهام
تکبیت ۱۵۱ - از نوازش، منّت روی زمین دارد به من
تکبیت ۱۵۳ - مرا ز کوی خرابات، پای رفتن نیست
تکبیت ۱۵۸ - اگر تپیدن دل ترجمان نمیگردید
تکبیت ۱۵۹ - عشق سازد ز هوس پاک، دل آدم را
تکبیت ۱۶۲ - چه حاجت است به رهبر، که گوشهٔ چشمش
تکبیت ۱۶۵ - شور و غوغا نبود در سفر اهل نظر
تکبیت ۱۶۹ - صورت حال جهان زنگی و من آیینهام
تکبیت ۱۷۱ - خضر آورد برون ز سیاهی گلیم خویش