تکبیت ۳۴۷ - حرف حق گرچه بلندست ز من چون منصور
تکبیت ۳۴۹ - بحر، روشنگر آیینهٔ سیلاب بود
تکبیت ۳۵۰ - بید مجنونیم در بستانسرای روزگار
تکبیت ۳۵۷ - نالهٔ سوختهجانان به اثر نزدیک است
تکبیت ۳۶۰ - بس که با سنگ ز سختی دل من یکرنگ است
تکبیت ۳۶۲ - مست نتوان کرد زاهد را به صد جام شراب
تکبیت ۳۶۶ - نیست از مستی، زنم گر شیشهٔ خالی به سنگ
تکبیت ۳۷۱ - در ظاهر اگر شهپر پرواز نداریم
تکبیت ۳۷۲ - روشن شود از ریختن اشک، دل ما
تکبیت ۳۷۵ - پرستشی که مدام است، می پرستی ماست
تکبیت ۳۷۶ - نیست پروای عدم دلزدهٔ هستی را
تکبیت ۳۷۷ - پیالهای که ترا وارهاند از هستی
تکبیت ۳۸۰ - کفارهٔ شراب خوریهای بی حساب
تکبیت ۳۸۸ - با پاکدامنان نظری هست حسن را
تکبیت ۳۹۴ - تیره بختیهای ما از پستی اقبال نیست
تکبیت ۳۹۶ - از حال دل مپرس که با اهل عقل چیست
تکبیت ۳۹۷ - خواهد ثواب بت شکنان یافت روز حشر
تکبیت ۳۹۸ - پیوسته است سلسلهٔ موجها به هم
تکبیت ۴۰۰ - جام شراب، مرهم دلهای خسته است
تکبیت ۴۰۳ - جز روی او که در عرق شرم غوطه زد