تکبیت ۱۱۲۷ - که میگوید پری در دیدهٔ مردم نمیآید؟
تکبیت ۱۱۲۸ - شراب کهنه در پیری مرا دارد جوان دایم
تکبیت ۱۱۳۰ - تماشای بهشت از خلوتم بیرون نمیآرد
تکبیت ۱۱۳۴ - گویند به هم مردم عالم گلهٔ خویش
تکبیت ۱۱۴۰ - چه نسبت است به مژگان مرا نمیدانم
تکبیت ۱۱۴۳ - نخوابیدهست با کین کسی هرگز دل صافم
تکبیت ۱۱۴۶ - فتح بابی نشد از کعبه و بتخانه مرا
تکبیت ۱۱۴۹ - هستی موهوم ما موج سرابی بیش نیست
تکبیت ۱۱۵۳ - در عالم ایجاد من آن طفل یتیمم
تکبیت ۱۱۵۷ - نسازد لنترانی چون کلیم از طور نومیدم
تکبیت ۱۱۶۶ - بعد ایّامی که گلها از سفر باز آمدند
تکبیت ۱۱۷۱ - رخنه در کار ز تسبیح فزون است مرا
تکبیت ۱۱۷۲ - گوشهای کو، که دل از فکر سفر جمع کنم
تکبیت ۱۱۸۱ - از بس نشان دوری این ره شنیدهام
تکبیت ۱۱۸۴ - میدهم جان در بهای حسن تا در پرده است
تکبیت ۱۱۹۰ - هر مصلحت عقل، کم از کوه غمی نیست
تکبیت ۱۱۹۳ - ناتمامان، چون مه نو، یاد من خواهند کرد
تکبیت ۱۱۹۶ - از دیده هرچه رفت، ز دل دور میشود
تکبیت ۱۲۰۳ - شدند جمع دل و زلف از آشنایی هم
تکبیت ۱۲۰۵ - چون سرو گذشتم ز ثمر تا شوم آزاد