تکبیت ۹۶۷ - بید مجنونیم، برگ ما زبان خامشی است
تکبیت ۹۶۹ - سنگ و گوهر، دیدهٔ حیران میزان را یکی است
تکبیت ۹۷۵ - زینت ظاهر چه کار آید دل افسرده را؟
تکبیت ۹۷۶ - شمع بر خاک شهیدان گر نباشد گو مباش
تکبیت ۹۷۷ - ای صبح مزن خندهٔ بیجا، شب وصل است
تکبیت ۹۷۸ - یاد از نگاه گیر طریق سلوک را
تکبیت ۹۷۹ - صحبت شبهای میخواران ندارد بازگو
تکبیت ۹۸۰ - بیمحبّت مگذران عمر عزیز خویش را
تکبیت ۹۸۲ - چون تاک اگرچه پای ادب کج نهادهایم
تکبیت ۹۸۳ - ای آن که پای کوه به دامن شکستهای
تکبیت ۹۸۶ - برهمن از حضور بت، دل آسودهای دارد
تکبیت ۹۹۲ - دل بیطاقتی چون طفل بدخو در بغل دارم
تکبیت ۹۹۴ - میکند مستی گوارا تلخی ایّام را
تکبیت ۹۹۵ - ساحلی نیست به از شستن دست از جانش
تکبیت ۹۹۷ - حاصل من چو مه نو ز کمانخانهٔ چرخ
تکبیت ۱۰۰۳ - ای که میجویی گشاد کار خود از آسمان
تکبیت ۱۰۰۶ - از گهرسنجی این جوهریان نزدیک است
تکبیت ۱۰۰۷ - ریخت از رعشهٔ خجلت به زمین ساغر خویش
تکبیت ۱۰۱۰ - چون سرو در مقام رضا ایستادهام
تکبیت ۱۰۱۱ - دایم به خون گرم شفق غوطه میخورم