رسیدن خسرو و گل باهم و رفتن بروم
از سر گرفتن قصّه
در وفات قیصر و پادشاهی جهانگیر
در خاتمت کتاب گوید
مقدمه
شماره ۱ - ای پاکی تو منزّه از هر پاکی
شماره ۲ - در وصفِ تو، عقل، طبعِ دیوانه گرفت
شماره ۳ - ای هشت بهشت، یک نثارِ درِ تو
شماره ۴ - وصفت نه به اندازهٔ عقلِ کَهُن است
شماره ۵ - جان، محو شد و به هیچ رویت نشناخت
شماره ۶ - دل زنده شود کز تو حیاتی طلبد
شماره ۷ - عقلی که جهان کمینه سرمایهٔ اوست
شماره ۸ - وصف تو که سرگشتهٔ او هر فلکی است
شماره ۹ - بر وصف تو دستِ عقل دانانرسد
شماره ۱۱ - خورشید، که او زیر و زبر میگردد
شماره ۱۲ - عالم که فنای محض، سرمایهٔ اوست
شماره ۱۳ - هر دل که ز لطف تو نشان یابد باز
شماره ۱۵ - هم گوهر بحر لطف بیپایانی
شماره ۱۶ - نه عقل به کُنْهِ لایزال تو رسد
شماره ۱۷ - نه عقل، بدان حضرت جاوید رسد