شماره ۳۰ - درها به فنا گشادهاند، اینت عجب!
شماره ۳۲ - دعوی وجود از سر مستی شوم است
شماره ۳۵ - در عشق مرا چون عدم محض فزود
شماره ۳۶ - چون در ره این کار مرا دید فزود
شماره ۳۷ - از بس که در آثار نمیبینم من
شماره ۳۸ - هیچم همه تا با خود و با خویشتنم
شماره ۳۹ - نه فخر ز سرفرازیم میآید
شماره ۴۰ - من ماندهام و لیک بی من منییی
شماره ۴۲ - اول همه نیستی است تا اول کار
شماره ۴۳ - عمری به فنا بر دلم آوردم دست
شماره ۴۴ - هیچم من و در گفت و شنید آمدهام
شماره ۴۵ - این بیخودیی که من در آن افتادم
شماره ۴۶ - ای دل! دیدی که هرچه دیدی هیچ است
شماره ۴۷ - ای بود تو پیوسته بنا بود آخر
شماره ۱ - آنها که در این پرده سرایند پدید
شماره ۴ - تا نفس کم و کاست نخواهد آمد
شماره ۶ - هرگه که بدان بحر محقّق برسی
شماره ۷ - گر اول کار، آتش افزون گردد
شماره ۸ - فانی شده، تا بود، مشوّش نشود
شماره ۹ - عاشق ز کسی نکاهد و نفزاید