شماره ۲ - میپنداری که در همه کون کسی است
شماره ۴ - با دانش او بیخبری داند بود
شماره ۵ - در حضرت توحید پس و پیش مدان
شماره ۶ - گر بر در آفتاب روشن باشم
شماره ۸ - این هر دو جهان عکس کمالی پندار
شماره ۹ - بگذر ز حس و خیال،ای طالب حال
شماره ۱۰ - هر دل که به توحید ز درویشان است
شماره ۱۴ - هیچ است همه، وسوسهٔ خاطر چند
شماره ۱۵ - تا چند ازین غرور بسیار تو را
شماره ۱۶ - این قالب اگر بلند دیدی ور پست
شماره ۱۷ - دل از می عشق مست میپنداری
شماره ۱۹ - جانت به گُوِ تنی در افتاد و برفت
شماره ۲۱ - در فرع کجا مشبّهی افتاده است
شماره ۲۳ - هر چند که نیستی کمت خواهد بود
شماره ۲۴ - چون هستی را نیست کسی اولیتر
شماره ۲۵ - ای بس که دل تو بیم دارد در پیش
شماره ۲۶ - درویشی چیست مست و مفلس بودن
شماره ۲۷ - جز بیذاتی لایق درویشان نیست
شماره ۲۸ - با درویشان، «کن و مکن» نتوان گفت
شماره ۲۹ - خلقان همه در آینهای مینگرند