شماره ۲۴ - دوش از درِ دل درآمد آن بینایی
شماره ۲۹ - دوش آمد و گفت: مردمِ دوراندیش
شماره ۳۶ - دوش آمد و گفت: اگر چه کم می آیم
شماره ۳۸ - دی گفت: حجب ز پیش برنگرفتم
شماره ۳ - تا روی ز زیرِ پرده بنمودی تو
شماره ۴ - در کوی تو آفتاب منزل بگرفت
شماره ۱۳ - گر پرده ز روی دلستان برگیری
شماره ۱۴ - ای گم شده درحسنِ تو هر دیدهوری
شماره ۲۹ - کوثر که لبِ ترا ندیم افتادهست
شماره ۳۰ - ماهی که ز رخ یک سرِ مویم ننمود
شماره ۳۱ - آن ماه که سجده بُرد انجم او را
شماره ۳۸ - از بادهٔ عشق تو خماری دارم
شماره ۴۴ - دل در خم آن زلف چو زنجیر بماند
شماره ۵۵ - گر لعل لب تو آب حیوانم داد
شماره ۵۹ - مشکین رسنت چو پردهٔ ماه شود
شماره ۶۵ - در زلفِ تو صد حلقهٔ دیگرگون است
شماره ۶ - در عشقِ تو عقل و هوش مینتوان داشت
شماره ۱۴ - گر عفو کنی به لطف جرمی که مراست
شماره ۳ - بی برگ گلش جامه قبا خواهم کرد
شماره ۱۱ - یا رب چه خط است این که درآوردی تو