شماره ۱۵ - از بس که دلم بسوخت زین کاردرشت
شماره ۱۶ - زین دَرد که جز غصهٔ جان میندهد
شماره ۱۷ - گر زهد کنی سوز وگدازت ببرد
شماره ۱۸ - خواهی که ز خود به رایگان باز رهی
شماره ۲۰ - از تفِّ دلم می به صباح ای ساقی
شماره ۲۲ - همچون من و تو علی الیقین ای ساقی
شماره ۲۳ - دل گشت ز معصیت سیاه ای ساقی
شماره ۲۴ - هم سبزهٔ سرمست برُست ای ساقی
شماره ۲۷ - سلطان، تو، به می دهندگی ای ساقی
شماره ۲۹ - گل روی نمود از چمن ای ساقی
شماره ۳۱ - تا چند ازین بی خبران ای ساقی
شماره ۳۲ - هرگز نه جهانِ کهنه نو خواهد شد
شماره ۴۲ - بر آب روان و سبزه ای شمع طراز
شماره ۴۶ - بر روی گل از ابر گلاب است هنوز
شماره ۴۷ - دل گرچه ز عمر پیش خوردی دارد
شماره ۴۹ - ساقی به صبوحی می ناب اندر ده
شماره ۵۰ - مائیم به عقل ناصواب افتاده
شماره ۵۱ - خواهی که غم از دل تو یک دم بشود
شماره ۵۳ - بشکفت گل تازه به بستان ای دوست
شماره ۶۰ - زان آتشِ تر که خیمه برکِشت زنند