عرفان

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

۵۸۵۳۰ گوهر همه‌ی برچسب‌ها
عطار نیشابوری باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد شماره ۸۱ - ای شمع! برو که سوختن حدّ من است عطار نیشابوری باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد شماره ۸۲ - ای شمع! تُرا ز سوز محروم کنند عطار نیشابوری باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد شماره ۸۳ - ای شمع! تویی علی الیقین دشمنِ تو عطار نیشابوری باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد شماره ۸۴ - ای شمع! چو از آتش افسر کردی عطار نیشابوری باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد شماره ۸۵ - ای شمع! اگرچه مجلس افروختهای عطار نیشابوری باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد شماره ۸۶ - ای شمع! چو تو هیچ کس آشفته ندید عطار نیشابوری باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد شماره ۸۷ - ای شمع! مگر چنان گمانْت افتادست عطار نیشابوری باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد شماره ۸۹ - ای شمع! بلا در تو اثر خواهد کرد عطار نیشابوری باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد شماره ۹۰ - در شمع نگاه کن که جان میسوزد عطار نیشابوری باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد شماره ۹۱ - شمع است که همچو سرکشی میخندد عطار نیشابوری باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد شماره ۹۳ - ای آتش شمع سوز ناساز مشو عطار نیشابوری باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد شماره ۹۴ - ای شمع! دمی از دل مضطر میزن عطار نیشابوری باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد شماره ۹۸ - چون شمع ز سوختن دمی دم نزنم عطار نیشابوری باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد شماره ۱۰۹ - ای شمع! کسی که چون تو آغشته بود عطار نیشابوری باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد شماره ۱۱۰ - ای شمعِ جهان فروز! در هر نفسی عطار نیشابوری باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد شماره ۱۱۲ - چون شمع یک آغشتهٔ تنها بنمای عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۲ - شمع آمد و گفت: موسی جمع منم عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۳ - شمع آمد و گفت: جان فشان آمده‌ام عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۴ - شمع آمد و گفت: جانِ من میسوزد عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۶ - شمع آمد و گفت: تا تنم زنده بود