رباعی ۱۸۸۷ - رو ای غم و اندیشه خطا میگوئی
رباعی ۱۸۹۴ - سرمستم و سرمستم و سرمست کسی
رباعی ۱۹۰۸ - غم را دیدم گرفته جام دردی
رباعی ۱۹۰۹ - غمهای مرا همه بناغم داری
رباعی ۱۹۱۸ - گر درد دلم به نقش پیدا بودی
رباعی ۱۹۷۴ - نی گفت که پای من به گل بود بسی
تکه ۱۰ - در شب تاریک برداری نقاب از روی خویش
تکه ۴۲ - خوبتر اندر جهان ازین چه بود کار
تکبیت ۲۰ - نخل ما را ثمری نیست به جز گرد ملال
تکبیت ۲۴ - چو تخم سوخته کز ابر تازه شد داغش
تکبیت ۴۲ - شبنم نکرد داغ دل لاله را علاج
تکبیت ۷۳ - این زمان در زیر بار کوه منت میروم
تکبیت ۹۵ - جنون به بادیه پرورده چون سراب مرا
تکبیت ۱۰۴ - همه شب قافلهٔ نالهٔ من در راه است
تکبیت ۱۰۷ - گر چه چون سرو تماشاگه اهل نظرم
تکبیت ۱۰۸ - آن نفسباخته غواص جگرسوختهام
تکبیت ۱۱۲ - چو برگ، بر سر حاصل نمیتوان لرزید
تکبیت ۱۱۷ - ز زندگانی خود، چرخ سیر کرد مرا
تکبیت ۱۱۹ - خانه بر دوشتر از ابر بهاران بودم
تکبیت ۱۲۱ - گر چو خورشید به خود تیغ زنم، معذورم