شماره ۴۶ - چون همه روی زمانه سوی جفا بود
شماره ۵۱ - آدمی از برای لذت خویش
شماره ۶۰ - بدین زمانه که ما اندر او گرفتاریم
شماره ۶۱ - مردم جاهل محل علم نداند
شماره ۶۲ - آنها که بپرسند و ببخشند مرا چیز
شماره ۶۵ - تا مال نبخشی ز هنر بهره نیابی
شماره ۶۶ - خوار شود تن به مرگ اگر چه عزیز است
شماره ۷۲ - تامل کن از رفتن رفتگان
شماره ۷۴ - چون نیابد مهتر از کهتر عطا
شماره ۷۶ - بسی به بود مردن از زیستن
شماره ۸۰ - چو شمشیرم اندر نیام هنر
شماره ۸۳ - قوتم با نام برنایی برفت
شماره ۹۲ - ز دشمنان کهن دوستان نوسازی
شماره ۹۳ - اگر پیری مرا در خانه بنشاند
شماره ۹۵ - در جهان تا کریم و مکرم بود
شماره ۹۶ - سه چیز است آنکه نزدیک خردمند
شماره ۹۹ - ای دل مشو از حال که از حال نگردد
شماره ۱۰۰ - ای بسا کس که دینش ویران است
شماره ۱۰۳ - نز خلق هیچ کار مرا استقامتی
شماره ۱۰۹ - نیست با بار و برگ شاخ بقا